بود . طلحه را سجاد مىخواندند . چرا كه وى نماز بسيار مىگزارد . او در جنگ جمل با پدرش شركت داشت . على از كشتن او منع فرموده بود اما مردى او را كشت و سرود : ژوليده مويى كه سخت خود را به آيات پروردگارش بسته بود / و بسيار كم آزار بود در ميان مسلمانان / او براى من حاميم مىخواند در حالى كه نيزه فرو رفته بود . / چرا حاميم را قبل از آنكه پيشى گرفته شود نخواند ؟ زبير بن عوام زبير بن عوام بن خويلد بن اسد بن عبد العزى . كنيهء او ابو عبد الله بود او فرزند برادر خديجه بود . پدرش در جنگ فجار كشته شد . مادرش صفيه دختر عبد المطلب بود . اسلام زبير واقدى گويد اسلام زبير بعد از اسلام ابو بكر بود ، چهارمين يا پنجمين نفر . دربارهء اسلام او سبب يا داستانى نقل نكرده است . در بعضى اخبار خواندم كه زبير هشت ساله يا ده‌ساله بود كه اسلام آورد . عمويش او را با دود آزار مىداد تا دينش را رها كند و چون ديد كه وى دين خود را رها نمىكند او را ترك گفت . شمايل زبير واقدى گويد مردى ميان بالا بود با موى ريش تنك . گندمگون و پرموى . بعضى گفته‌اند وى بلند بالا بود چندان كه چون بر اسب مىنشست پاهايش از دو سوى كشالهء زمين مىشد . او در سال سى و شش هجرى به سن شصت و چهار سالگى كشته شد فرزندان او او را به جز دخترانى كه داشت هفت پسر بود از جمله عبد الله بن زبير كه كنيه‌اش ابو بكر بود . حجاج او را در مكه بعد از آشوبى هفت ساله كشت . ديگر از فرزندانش مصعب بن زبير بود كه مردى دلير و بخشنده بود و بر دست عبد الملك بن مروان كشته شد و با عايشه دختر طلحة بن عبيد الله ازدواج كرد و او را هزار هزار درهم داد . ديگر از فرزندانش